|
تہ ماندۀ حرفـــــ هاے دلمــــ ...وان یکاد بخوانید و در فراز کنید...
| ||||||
|
 گفته بودم که خدا پیش چشاته مگه نه؟ گفته بودی که توی حرم صداته مگه نه؟ غم نخور اگه ندیدیش که بهت گفته بودم که خدا هرچه باشی بازم باهاته مگه نه؟ وقتی که گیر می کنی سراغ اون فقط میری باورت میشه که اون خود خداته مگه نه؟ وقتی که دل میگیره همش شکایت میکنی اون موقع خوب میدونی که نی نواته مگه نه؟ درد دل داری میخوای عقده هاتو وا بکنی با خدایی که درست پیش چشاته مگه نه؟ غم نخور اگه ندیدیش که بهت گفته بودم که خدا هرچی باشی بازم باهاته مگه نه؟
برای خدانوشت: خدای خوبم. این روزها بیشترتر تر تر تر از همیشه حضورتو کنار خودم حس می کنم. به علی هم گفتم. همیشه فقط ازت میخواستم کمکم کنی. دستامو بگیری، یه همسر خوب، پاک و شایسته بهم بدی ولی ته ته ته دلم انگار مطمئن نبودم هرچی ازت بخوام بهم میدی. ولی این اواخر دیگه بهت ایمان آوردم. ایمان به اینکه حتی اگر قراره برای همیشه مجرد هم بمونم، مهم رضایت خودته. اگر قرار بر اینه که هر خواستگاری میاد، یه مشکلی پیش بیاد یا به هر نحوی به سرانجام نرسه، حقیقتاً حکمتی توش هست که الان میبینم واقعاً همه اتفاقات زندگیم حکمت داشت. من کجا و زندگی تو یه شهر، نه تو یه استان دیگه کجا؟ روزی که فائزه جون قضیه رو بهم گفت، اول گفتم بیخیال. من راه دور دوست ندارم. ولی هنوز جمله م تموم نشده بود که یهو یه چیزی تو دلم افتاد. اینکه ازکجا مطمئنی این همونی نیست که همیشه ازم خواستی؟ از کجا میدونی برای رفتن به شهر قم دعوت نشدی؟ از کجا میدونی امام رضا جواب التماسهاتو نداده و تو رو به حریم امن خواهرش دعوت نکرده؟ از همون لحظه اول خیالم تخت تخت بود چون خودمو، زندگیمو، ازدواجمو سپرده بودم به دست امام رضا و ایمان داشتم دیر و زود داره، اما سوخت و سوز نداره! و خوشحالم که مثل همیشه امام رئوف منو شرمنده محبتای خودش کرده و جوابمو داده.  حالا دیگه مطمئنم تا به خدا ایمان نمی آوردم دعامو مستجاب نمیکرد. بدجور شرمندتم خدا. بدجور التماس نوشت: خدایا یعنی میشه همه چی جور شه و من و علی عروسیمونو تو حریم امن مکه و مدینه ات برگزار کنیم؟ میشه خدا؟ میشه من و علی ام جلوی خونه ات با هم پیمان ببندیم که جز برای رضای تو کاری نکنیم و جز برای نزدیک شدن به تو قدمی برنداریم؟ میشه خدا؟ میشه علی من چشماش بیفته به خونه ات و مثل الان که با گفتن اسمت اشک تو چشاش جمع میشه، روبروی خونه ات چشاش بارونی شه و من مثل همیشه بهش غبطه بخورم؟ میشه خدا؟ مطمئنم میشه خداجونم. مطمئنم. حتی یک درصد هم شک ندارم! [ چهارشنبه 28 دی 1390 ] [ 08:03 AM ] [ فاطیما ]
|
درباره وبلاگ  وقتی عاشقی نام او عاشقانه ترین شعرهاست کافیست بخوانیش و پاسخ گوید جانم! مست میشوی از عشق ... دلت ساز شور می نوازد وقتی عاشقی! ==================== 27 سالمه و همسرم 30. هردو کارمندیم و به خاطر شغل علی از هم دوریم. 21بهمن 90 تاریخ عقدمون بود و قراره به امید خدا تابستون 91 زندگی مشترکمونو شروع کنیم. ==================== چه خوش خیال است "فاصله" را می گویم به خیالش تو را از من "دور" کرده نمی داند تو جایت "امن" است اینجا "میـــان دلــــم" ====================
امکانات وب  | |||||
